| تبليغات | X |
 |
 |
|
| چو گلدان خالي لب پنجره پر از خاطرات ترك خورده ايم |
|
من هم فیلتر شدم...حق امه.!!!
از بس مودب بودم..حرفهای خوب زدم..کاری به کاره کسی نداشتم ...همه اش آسه اومدم آسه رفتم...تا بلاخره زدن و وبلاگم رو فیلتر کردن. خیلی ممنونم ، واقعا لطف کردید!!! |
|
+ نوشته شده در
شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 12:25 توسط آزاد Azad |
|
|
از تو چه خاطره ای دارم ؟
- آدم برفی از آفتاب چه خاطره ای دارد ؟
راستش رو بخوایید فقط همین... . |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386ساعت 3:20 توسط آزاد Azad |
|
|
اكنون انگار صبح است هواي روشن آسماني آفتابي هياهوي مردم ................ همه چيز نشانه صبح است صدايي من رو از جا پروند ( - سلام آقا ، عليك سلام - يه گوشي ميخوام ، اين هم پولش ما اسباب بازي نداريم عزيزم...برو دور ميدن از دست فروش ها ميتوني يه دونه بخري، - نه آقا اسباب بازي نميخوام، گوشي راستي راستي ميخوام اي بابا فيلممون كردي سر صبحي ، اخه بنده خدا كي با 3 هزار تومن گوشي موبايل خريده و فروخته؟ - باشه خب بيا اين چهار تا ، تو رو خدا اااااااا گير دادي ها ) با چشمهاي ملتمس و سوالي عجب دستهاي لاغرش رو دوباره به طرف من دراز كرد (- تورو خدا اون رو بده ، تو رو خدا ، تو رو خدا چي رو بدم؟ - بده ديگه همون كه بزرگه نگاه كن ، توي اونجا هستش ، تو رو خدا عزيز دلم ، قربون شكل ماهت برم ، گير نده ، انگاري حالت اصلا خوب نيست ها ، نئشه اي با مستي؟ ارزونترين گوشي تو اين مغازه قيمتش 40 هزار تومن هستش ، تو با 4 هزار تومن نميتوني بخري باشه ، باشه .. ببين نگاه كن بيا تورو خدا ) دستم رو گرفت و از رو ميز بلند كرد ، من رو كشوند تا كناره ويترين مغازه چشمش يه گوشي چيني كه سايز بزرگي داره و يه لنز گنده روش وصله ، گرفته بود سعي ميكرد از روي شيشه دست ببره كه بگيردش و به من نشونش بده ( - اين ، اين رو ميخوام ، تو رو خدا باشه فهميدم چي ميخواي ، اما بايد اول پولش و جور كني ، اين قيمتش350 هزار تومنه تو فقط 4 هزار داري - باشه ولي من ميخوام، ميخوام ، تو رو خدا ، بيا ماچت كنم ) صورته لاغرش رو سمت من آورد ، دماغش رو بهم چسبوند و بعدش مثلا ماچم كرد كشيدمش عقب و خوب براندازش كردم ، بهش ميخورد هم سن و سال خودم باشه اما كمي قدش از من بلندتر بود و اندام تركه ايي داشت ، يه كاپشن كهنه تنش بود با يه شلوار كردي كه پاش كرده بود دوباره من رو برد سمت شيشه مغازه و اون گوشي رو نشونم داد ( ببينم كي گفته تو ميتوني با 4 هزار تومن گوشي بخري؟ اصلا تو اهل كجايي ؟ - بابام ، گفته ، خودش سه تا بهم داد ، اين يه دونه رو هم از پسر حاجي اقبال گرفتم بده ديگه ، تورو خدا بده ، ميخوام ، ااااااااااااااااااا بده ديگه ، تو رو خدا ، تو رو خدا پرسيدم اهل كجايي؟ - دهات قاميش ، امروز صبح با ميني بوس كاكا احمد اومدم شهر ، بده ديگه ، تو رو خدا ، تو رو خدا بده ) تنش ميلرزيد و با انگشتهايي لرزون داشت ، اون گوشي كذايي رو دوباره بهم نشون ميداد ، تازه حس كردم كه سردش هستش و انگار خيلي بيرون بوده ، هرچي باشه تو زمستون حتي اگه هوا افتابي هم باشه ، بازم تنت ميلرزه ، زمستون ، زمستون ديگه به دلم افتاد يه گوشي ارزون بهش بدم (ببينم حالا چرا اون رو ميخواي ، بيا ببين ، اين رو دوست داري ، ميخواي اين رو بهت بدم ،؟ -نه نه ، من اين رو ميخوام ، همين رو ميخوام ، تو رو خدا ، تو رو خدا ، بيا ماچت كنم) دوباره دماغش رو بهم چسبوند و صداي ماچ كردن از دهنش بيرون اومد كمي خودش رو عقب كشيد و يه نگاه ملتمسانه بهم كرد نميدونم چرا همهيشه با اين جور نگاهي بغض ام ميگره ، انگاري كسي دستش رو ميزاره رو گلوم ميخواد خفه ام كنه ... اي خدا ، اي شيطان، اي مردم (ببين داداش گلم ، باور كن نه اين گوشي نه اين مغازه مال من نيست ، نميدونم حاليت ميشه يا نه ، ولي ميتونم اين يكي رو با پول خودم برات بخرم ، اين هم خوبه ها ، فقط عكس نميگره ، ولي گوشي خوبيه ، نگاش كن ، ببين چه باحاله قيافه اش .) هيچي نگفت و يه نگاه بهم كرد و با اخم رفت بيرون در همون لحظه افشين يكي از بچه هايي كه تو مغازه كار ميكرد اومد تو يه چند دقيقه بعد ديديم دوباره برگشت دم ويترين مغازه ايستاده بود و دو تا مرد كنارش بودن با دست داشت اشاره ميكرد به گوشي و بعدش به من ، اون دوتا مرد اومدن تو مغازه و يكيشون پرسيد : داداش چرا گوشي نميدي به اين بنده خدا ، ميگه پولش رو هم اوردم ، اين اقا بهم گوشي رو نميده پرسيدم بهتون گفته چقدر داره ؟ گفتن نه خب بريد ازش بپرسيد بعد بيايد يغه من رو بگيريد رفتن بيرون و اين بار با چهار هزار تومنش اومدن تو مغازه ، داشتن كرو كر ميخنديدن و در همون لحظه افشين هم متوجه قضيه شد و پسره رو اوردن تو مغازه حالا نخند كي بخند ، نتونستم تحمل كنم ،زدم بيرون ، رفتم توي يه قهوه خونه اون ور خيابون ، و بعد نيم ساعت برگشتم تو مغازه ديدم افشين داره به گوشي موبايلش نگاه ميكنه و از خنده زياد شكل لبو شده پرسيدم چي شد؟ چي ، چي شد؟ اون پسره ، چي شد ، چيكارش كردي؟ گفت: هيچي ، كمي فيلمش كرديم با اون دوتا پسره ، هي داشت ماچمون ميكرد و ميگفت تور خدا تور خدا تور خدا....ديدم خيلي سيريشه يه لگد زدم در كونش، انداختمش بيرون كس خل رو، بيا ببين ، ازش فيلم گرفتم ، اصل خنده است و شروع كرد به قهقهه زدن اكنون انگار صبح است هواي روشن آسماني آفتابي هياهوي مردم ................ اما همه چيز نشانه شب بود
خانه ی کدخدای ده گرم است خانه ی من همیشه یخچالی من گلیمی تمام رویایم اواتاق نشیمنش قالی من برای جویدن لقمه برسرم آفتاب می تابد او همیشه میان باغ خویش روی تختش دراز می خوابد همسر کدخدا تمام روز مست ازبوی لاله ویاس است مادر من همیشه دردستش خشکی چوب دسته ی داس است دختر زشت کدخداهروقت هرچه می خواهد ازخداجوراست خواهر نازنین من عمریست آرزویش همیشه درگوراست رزوما ازخروسخوان صبح تابه هنگام بوق سگ کاراست اوفقط موقع ناهارو شام با تمام وجود بیداراست ماشب وروزمان شده گندم تاکه شاید به بار بنشیند اوفقط روزچیدن محصول مزرعه را به چشم می بیند روز چیدن که می رسد آقا بادک وپز به پیش می آید دومباشر برای بلعیدن کدخدا هم قمیش می اید سهم مازحمت است وخون خوردن سهم او دست رنج آبادی ما سرو روی سوخته در خاک اوسر پنج گنج آبادی ارث بابای او برای ده دزدی وظلم وغارت و زور است مال مفتی که آتشش هر روز روی برج سیاه وافور است اونگاهش به ما که می افتد مثل اینکه نژادما برده است غافل از اینکه فرق ما تنها ثروتی را که باد آورده است دهکده درتمام طول سال خواب سبز بهار می بیند دم دم صبح می پرد از خواب بوته ای رابه دار می بیند گرچه بابا همیشه می گوید روز نو ای پسر پراز روزی است روزها راشمرده ام اما روزنو هست و روزی ازنو نیست
شعر، برگرفته از وبلاگ عليرضا آستانه |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هجدهم دی 1386ساعت 12:18 توسط آزاد Azad |
|
}
